God Knows All

¹Vir die musiekleier. ‘n Psalm van Dawid. HERE, U deurgrond en ken my."

²U ken my sit en my opstaan; U verstaan van ver my gedagte."

³U deurvors my gaan en my lê, en U is met al my weë goed bekend."

⁴Want daar is nog geen woord op my tong nie—of U, HERE, U ken dit geheel en al."

⁵U sluit my in van agter en van voor, en U lê u hand op my."

⁶Om dit te begryp, is te wonderbaar vir my, te hoog: ek kan daar nie by nie."

⁷Waar sou ek heengaan van u Gees en waarheen vlug van u aangesig?"

⁸Klim ek op na die hemel, U is daar; en maak ek die doderyk my bed, kyk, U is daar!"

⁹Neem ek die vleuels van die dageraad, gaan ek by die uiteinde van die see woon,"

¹⁰ook daar sou u hand my lei en u regterhand my vashou."

¹¹En as ek sê: Mag tog net die duisternis my oorval en die lig nag wees tot my beskutting,"

¹²dan is selfs die duisternis vir U nie donker nie, en die nag gee lig soos die dag, die duisternis is soos die lig."

¹³Want U het my niere gevorm, my in my moeder se skoot geweef."

¹⁴Ek loof U, omdat ek so vreeslik wonderbaar is; wonderbaar is u werke! En my siel weet dit alte goed."

¹⁵My gebeente was vir U nie verborge toe ek in die geheim gemaak is nie, kunstig geweef in die dieptes van die aarde."

¹⁶U oë het my ongevormde klomp gesien; en in u boek is hulle almal opgeskrywe: dae dat alles bepaal was, toe nog geeneen van hulle daar was nie."

¹⁷Hoe kosbaar is dan vir my u gedagtes, o God! Hoe geweldig is hulle volle som nie!"

¹⁸Wil ek hulle tel, hulle is meer as die sand; word ek wakker, dan is ek nog by U."

¹⁹o God, as U tog maar die goddelose wou ombring! En julle manne van bloed, gaan van my af weg!"

²⁰Hulle wat arglistig teen U spreek, u Naam ydellik verhef—u teëstanders!"

²¹HERE, sou ek dié nie haat wat vir U haat, en ‘n afsku hê van die wat teen U opstaan nie?"

²²Ek haat hulle met ‘n volkome haat; vyande is hulle vir my!"

²³Deurgrond my, o God, en ken my hart; toets my en ken my gedagtes;"

²⁴en kyk of daar by my ‘n weg is van smart, en lei my op die ewige weg!"