Leviathan

¹(40:20) Kan jy die krokodil met ‘n hoek uittrek? En met ‘n tou sy tong afdruk?"

²(40:21) Kan jy ‘n tou van biesies in sy neus sit? En sy kakebeen met ‘n haak deurboor?"

³(40:22) Sal hy jou baie smeek? Of met jou spreek in sagte woorde?"

⁴(40:23 Sal hy ‘n verbond met jou sluit, dat jy hom vir altyd as slaaf aanneem?"

⁵(40:24) Sal jy met hom soos met ‘n voëltjie speel? En hom vasbind vir jou meisiekinders?"

⁶(40:25) Sal die viskopers met hom handel drywe, hom verdeel onder die koopmans?"

⁷(40:26) Kan jy sy vel vol skerp ysters steek, en met ‘n vissersharpoen sy kop?"

⁸(40:27) Sit jou hand op hom; dink aan die geveg; jy sal dit nie weer doen nie."

⁹(40:28) Kyk, elke hoop kom bedroë uit: sal ‘n mens nie reeds by die sien van hom neerslaan nie?"

¹⁰(41:1) Niemand is so vermetel, dat hy hom durf terg nie; wie is hy dan wat voor My sou standhou?"

¹¹(41:2) Wie het eerste aan My gegee, dat Ek hom moet vergelde? Wat onder die ganse hemel is, is myne."

¹²(41:3) Ek wil nie swyg oor sy lede en hoe dit staan met sy kragsvolheid en die skoonheid van sy uitrusting nie."

¹³(41:4) Wie het die boonste van sy pantser opgelig? In sy dubbele gebit—wie kan daarin deurdring?"

¹⁴(41:5) Die deure van sy gesig—wie het dit geopen? Rondom sy tande is verskrikking."

¹⁵(41:6) ‘n Voorwerp van trots is die groewe van die skilde, verseël met ‘n vaste seël."

¹⁶(41:7) Die een is so naby die ander, dat die wind daar nie tussenin kan kom nie."

¹⁷(41:8) Hulle kleef aanmekaar, hou aanmekaar vas, onafskeibaar."

¹⁸(41:9) Sy genies laat lig skitter, en sy oë is soos die ooglede van die dageraad."

¹⁹(41:10) Uit sy mond kom fakkels, spat vuurvonke uit."

²⁰(41:11) Uit sy neusgate kom rook, soos uit ‘n kokende pot met biesiesvuur daarby."

²¹(41:12) Sy asem laat kole ontvlam, en ‘n vlam gaan uit sy mond."

²²(41:13) In sy nek woon sterkte, en voor hom uit spring ontsteltenis."

²³(41:14) Die klompe van sy vleis is vas aanmekaar, aan hom vasgegiet, onbeweeglik."

²⁴(41:15) Sy hart is hard soos ‘n klip, ja, hard soos die onderste meulsteen."

²⁵(41:16) As hy hom oplig, word die magtiges bang; van verbystering raak hulle buite hulself."

²⁶(41:17) Raak iemand hom met die swaard—dit hou nie stand nie; geen spies, lans of assegaai nie."

²⁷(41:18) Yster is vir hom soos strooi; koper soos hout wat vergaan het."

²⁸(41:19) Die pyl laat hom nie vlug nie; slingerstene word vir hom soos stoppels."

²⁹(41:20) Knopkieries is vir hom soos stoppels, en hy lag oor die gesuis van die lans."

³⁰(41:21) Onderaan hom is spits skerwe: hy sprei ‘n ware dorsslee uit op die modder."

³¹(41:22) Hy laat die diepte kook soos ‘n pot; die waterplas maak by soos ‘n kokende salfpot."

³²(41:23) Agter hom verlig hy die pad: ‘n mens sou die watervloed aansien vir grys hare."

³³(41:24) Sy gelyke is daar op die aarde nie, die skepsel sonder vrees."

³⁴(41:25) Hy kyk alles aan wat hoog is; hy is koning oor al die trotse roofdiere."