Job's Integrity

¹En Job het verder sy spreuk aangehef en gesê:"

²So waar as God leef wat my my reg ontneem het, en die Almagtige wat my siel bitterheid aangedoen het—"

³want my asem is nog heeltemal in my, en die lewensasem van God is in my neus—"

⁴my lippe spreek geen onreg nie, en my tong verkondig geen bedrog nie!"

⁵Dit is ver van my dat ek julle gelyk sou gee; totdat ek die asem uitblaas, sal ek my onskuld nie prysgee nie."

⁶Aan my geregtigheid hou ek vas en laat dit nie los nie; my hart veroordeel geeneen van my dae nie."

⁷My vyand moet dus verskyn as goddelose en my teëstander as kwaaddoener."

⁸Want wat is die verwagting van die goddelose as Hy afsny—as God sy siel wegneem?"

⁹Sal God sy geroep hoor as benoudheid oor hom kom?"

¹⁰Of sal hy hom kan verlustig in die Almagtige, God altyd kan aanroep?"

¹¹Ek sal julle onderrig aangaande die hand van God; wat by die Almagtige is, sal ek nie verberg nie."

¹²Kyk, julle het dit almal self aanskou, en waarom koester julle dan ‘n ydele hoop?"

¹³Dít is die deel van die goddelose mens by God en die erfdeel van die tiranne wat hulle van die Almagtige ontvang:"

¹⁴as sy kinders baie word, is dit vir die swaard; en sy spruite word nie versadig met brood nie."

¹⁵Die wat van hom oorbly, word deur die pes begrawe, en sy weduwees ween nie."

¹⁶As hy silwer ophoop soos stof en klere aanskaf soos modder—"

¹⁷hy skaf aan, maar die regverdige trek dit aan; en die onskuldige verdeel die silwer."

¹⁸Hy het sy huis gebou soos ‘n mot en soos ‘n skerm wat die oppasser maak."

¹⁹Ryk gaan hy lê, maar hy doen dit nie weer nie; hy maak sy oë oop en—is nie meer nie."

²⁰Verskrikkinge oorval hom soos waterstrome; in die nag voer ‘n stormwind hom weg."

²¹Die oostewind tel hom op, en daar gaan hy; en dit storm hom weg uit sy plek."

²²En God werp op hom af sonder verskoning, vir sy hand moet hy haastig vlug."

²³Hulle klap oor hom in hul hande en spot hom weg uit sy plek."